"E si tratta di una chicca, almeno per gli appassionati di questo genere musicale. Infatti rarissimamente, si trova un’incisione riservata ai due Quintetti di Bela Bartók e Ernst von Dohnanyi, composti nell’arco di dieci anni (1904 quello di Bartók, 1914 quello di Dohnányi). Per l’occasione l’ensemble praghese si avvale della collaborazione pianistica di Paolo Giacometti: il risultato è una festa strumentale che scava nell’introspezione creativa dei due compositori, esaltandone le caratteristiche ritmiche e le strutture formali. Sempre con alta intelligenza dialogica e lettura scrupolosa delle intenzioni espressive."

"The Zemlinsky Quartet is superb, and pianist Paolo Giacometti offers nimble support."

"Dentro de este [Dohnányi] corpus, destaca el Quinteto con piano n. 2 Op. 26 (1913-1914), que se ha beneficiado de una discre- ta restauración discográfica. A ella se suma este CD, muy bien grabado y presentado. En manos de Giacometti y del Zemlinsky, la misteriosa introducción se acerca más al Bartók secreto que al habitual- mente referenciado Brahms."

“Les splendides Zemlinksy, épaulés par un formidable Paolo Giacometti, emportent les deux oeuvres dans un tourbillon de couleurs réfléchies de mille nuances…….”

"Els músics dialoguen, estrenyen les distàncies. El que crida més l’atenció és la puresa dels seus timbres i els frasejos, bellament articulats."

"Luister naar het ‘Allegro’ uit het tweede pianokwintet van Ernst von Dohnányi. Alsof je zit te kijken naar de openingscredits van een krimi, intrigerend genoeg om twee nachten te bingen. Wat een ontdekking, de muziek van deze sleutelfiguur uit de Hongaarse muziekgeschiedenis. Slechts enkelen zouden zijn sterrenstatus evenaren, onder wie Béla Bartók: wetenschapper én maker van instant-herkenbare muziek met vele weerhaakjes. De twee pianokwintetten vertonen heel wat overeenkomsten, zoals de verankerende cellopartijen, de rapsodische opzet en aanhoudende tonale sabotagepogingen. Zemlinsky Quartet en pianist Paolo Giacometti vinden elkaar in de verhevenheid van expressie, de zwierigheid die nu eens volks geïnspireerd, dan weer salonfähig lijkt, en in een donker, warm coloriet dat deze luimige partituren uitstekend past. De manier waarop de opname elke uitvoerder laat stralen binnen een somptueuze totaalklank is een ode aan het medium ‘kamermuziek’."

McGregor: "I was totaly captivated by the sound, right from the start"