"In comparison to Järvi’s and Gergiev’s “I have to catch a train” performances, Ono’s pacing smooths out a lot of the rough edges, some which are revealed all too clearly in slower performances (like Inbal, Petrenko, and the turgid Kitaenko)."

"Onder de handen van Deljavan gedraagt het klavier zich als een welbespraakte juffer: zachtaardig en genereus, flirterig maar nooit ordinair. Ook voor de violoncello piccolo is dit een applausvervanging: dankzij de transparante maar warme klank komen zowel het sprankelende contrapunt als de melodische escapades mooi tot hun recht. Maar het knapste aan deze opname is het hypnotiserende samenspel van de heren. Uit hun lentefrisse heen-en-weer in gedempt palet verheft zich geen briesende madonna à la Caravaggio maar een blozend ­Vermeer-meisje."

"L'interprete, inoltre, dopo avere approfondito le tecniche di arrangiamento di Daniel Steibelt e Louis Adam, ha elaborato una propria trascrizione dell'opera, attenta a valorizzare la stratificazione della scrittura contrappuntistica e le finezze della strumentazione beethoveniana. Ne esce una rilettura affascinante, ove musicolgia e realizzazione storica si intrecciano indissolubilmente. Completano il cofanetto brevi trascrizioni da opere di Gluck e di Haydn. "