"Het schuurt en knarst aan alle kanten, in een technisch volmaakt gelukte opname: cellist Pieter Wispelwey leeft zich ongegeneerd uit, geeft zich bloot in al zijn verdriet en pijn om het verlies van zijn zoon, een jaar geleden. [...] Het is adembenemend wat hier gebeurt: Kodály’s muziek krijgt niet alleen een ferme benadering, maar spreekt, schreeuwt, zingt en zweeft van lieflijk naar rauw, van rumoerig tot volledig in zichzelf gekeerd; een zilveren schaal die doorbuigt onder de lading emotie. Niet alleen is deze uitvoering superieur aan Wispelweys vroegere opname, het is ook een letterlijk vlottere uitvoering die geen kans biedt om bij te komen. Zeldzaam. In de Bachsuite gaat het bijna logischerwijs anders en meer conform eerdere opnames van hemzelf, al was het maar omdat het patroon van dansen gevolgd moet worden. Maar de diepste lagen van de muziek die Wispelwey in zijn spel zonder vrees aanraakt, zoals in de Sarabande, prikken. Die momenten lijken soms zelfs onbehaaglijk. Een aangrijpend document van een eerlijk musicus. Maar de verdiende tien is in de eerste plaats te danken aan de grootse muzikale prestatie."

„The tempo contrasts between the four movements are used sensibly to increase tension. A brilliant performance!“

"Roeland Hendrikx tiene campo suficiente para demostrar su maestría en el clarinete. Además de por su sonido redondo, terso, lleno de matices y colores, destaca en esta grabación la delicadeza de su articulación y de su fraseo. Sólo la manera de abordar la primera frase del primer concierto, como un cálido susurro, nos habla ya de su capacidad de matizar y de hacer cantar a su instrumento. Junto a una brillante dirección de una sólida orquesta, tenemos una grabación de sumo interés."