“Les splendides Zemlinksy, épaulés par un formidable Paolo Giacometti, emportent les deux oeuvres dans un tourbillon de couleurs réfléchies de mille nuances…….”

"In comparison to Järvi’s and Gergiev’s “I have to catch a train” performances, Ono’s pacing smooths out a lot of the rough edges, some which are revealed all too clearly in slower performances (like Inbal, Petrenko, and the turgid Kitaenko)."

"Onder de handen van Deljavan gedraagt het klavier zich als een welbespraakte juffer: zachtaardig en genereus, flirterig maar nooit ordinair. Ook voor de violoncello piccolo is dit een applausvervanging: dankzij de transparante maar warme klank komen zowel het sprankelende contrapunt als de melodische escapades mooi tot hun recht. Maar het knapste aan deze opname is het hypnotiserende samenspel van de heren. Uit hun lentefrisse heen-en-weer in gedempt palet verheft zich geen briesende madonna à la Caravaggio maar een blozend ­Vermeer-meisje."

"L'interprete, inoltre, dopo avere approfondito le tecniche di arrangiamento di Daniel Steibelt e Louis Adam, ha elaborato una propria trascrizione dell'opera, attenta a valorizzare la stratificazione della scrittura contrappuntistica e le finezze della strumentazione beethoveniana. Ne esce una rilettura affascinante, ove musicolgia e realizzazione storica si intrecciano indissolubilmente. Completano il cofanetto brevi trascrizioni da opere di Gluck e di Haydn. "

"Sotto le sue mani la complessa architettura bachiana rivede la luce in una perfetta sintesi tra austerità ed espressività."

"Verità Baroque also shows its virtues in more intimate works, though full of contrasts, like Vivaldi’s Sonata no. 1 from Op. 1. The Sinfonia a 5 Op. 2 no. 6 by Albinoni becomes majestic in their hands, overflowing with elegance, and they perform the Concerto a 4 no. 1 by Galuppi expressively. Stunning, and with a dose of extravagance, is the thrilling interpretation of Vivaldi’s concert La Notte by soloist König-Tarasevich."

"Una nova interpretació prodigiosa del conjunt Dionysos Now!."

"Madrigales, “deploraciones”, motetes y la última obra de Willaert, el madrigal Dulce Padrum, componen un programa interesante, ya que muchas de estas obras permanecían inéditas."

"The performances on their first recording of JS Bach’s Brandenburg Concerto 5 and Orchestral Suite 2 were noted for “sweetness and vigor” by Mr Gorman (Mar/Apr 2024). In addition to that, based on this second recording, I would add “drama”."

"This is a scintillating album, scintillatingly despatched."

"The orchestral playing is impressive, right from the very beginning of the piece where, in the carefully laid out introduction, you sense that the orchestra is following the conductor with the intensity of a chamber performance. [...] Mr Ono’s enjoyably delivered performance has been well recorded in warm, rich, full-bodied sound that suits the repertoire well. At the same time, Ono skilfully balances his forces so that plenty of felicitous ne detail can be heard and appreciated."

"There is little doubt that Kazushi Ono has an instictive feeling for the music of Scriabin. In this warmly recorded release, which marks the opening instalment in a complete cycle, he charts the ebb and flow of emotions that characterise the Wagnerian Second Symphony with conviction. Ono knows when to push the music forward and project impetus and urgency, and where to hold back and allow for reflection and repose."

"La Sinfonía n. 2, estrenada en 1902 en San Petersburgo, es una música de un sentimiento arrollador (todavía totalmente tonal), estructurada en cinco movimientos que, realmente, parecen tres (los dos primeros podrían ser uno solo dividido en andante y allegro, y el cuar- to y el quinto se relevan con enorme fluidez, mientras que el “Andante” central se alza como el corazón emocional de la obra). Las líneas melódicas, de profunda inspiración, y la orquestación, brillante (que lle- gará a su culmen en el Poema del Éxtasis) son defendidas en esta ocasión por una Brussels Philharmonic que se sitúa un paso más allá de la eficacia, sa- biamente dirigida por Kazushi Ono."

"The Karski Quartet with the added cello to fill out the instrumentation does a creditable job in these works. They are well integrated in terms of ensemble, and their intonation is accurate, their phrasing accounting for the sometimes quirky divisions in Boccherini’s music."

"Els músics dialoguen, estrenyen les distàncies. El que crida més l’atenció és la puresa dels seus timbres i els frasejos, bellament articulats."

"Luister naar het ‘Allegro’ uit het tweede pianokwintet van Ernst von Dohnányi. Alsof je zit te kijken naar de openingscredits van een krimi, intrigerend genoeg om twee nachten te bingen. Wat een ontdekking, de muziek van deze sleutelfiguur uit de Hongaarse muziekgeschiedenis. Slechts enkelen zouden zijn sterrenstatus evenaren, onder wie Béla Bartók: wetenschapper én maker van instant-herkenbare muziek met vele weerhaakjes. De twee pianokwintetten vertonen heel wat overeenkomsten, zoals de verankerende cellopartijen, de rapsodische opzet en aanhoudende tonale sabotagepogingen. Zemlinsky Quartet en pianist Paolo Giacometti vinden elkaar in de verhevenheid van expressie, de zwierigheid die nu eens volks geïnspireerd, dan weer salonfähig lijkt, en in een donker, warm coloriet dat deze luimige partituren uitstekend past. De manier waarop de opname elke uitvoerder laat stralen binnen een somptueuze totaalklank is een ode aan het medium ‘kamermuziek’."

McGregor: "I was totaly captivated by the sound, right from the start"

"The singing of Dionysos Now! is darkly luminous, their intonation impeccable and their blend lovely."

"Montebugnoli's transcription sounds amazingly sonorous and orchestral on the [ERARD] fortepiano, despite the absence of Liszt-style pianistic effects! (The high point is the first movement!). [...] Anyone who wants to know how it might have sounded when Beethoven played his Eroica on his own fortepiano will find a version on this CD that comes very close to the historical truth."

"Una nova fita de la col·lecció «Adriano», aquest sensacional enregistrament reivindica sobradament un mestre de la captivadora polifonia flamenca. El conjunt polifònic Dionysos Now! treballa i assaja des de Viena, i uneix els millors solistes de la polifonia."

"Brussels Philharmonic en zijn nieuwe leidsman Kazushi Ono, die met deze plaat een Skrjabin-reeks uit de startblokken duwen. Ono regisseert als de detaillist die hij is, het orkest laat zich opzwepen tot Skrjabins muziek in haar eigen slipstream gaat kolken. Klanken en frasen worden zo gebracht dat thematische spelletjes alle ruimte krijgen en een ruim bemeten registerwerking drij de contrastwaarden op tot het maximum. Onze poulain was hij nog niet, Skrjabin, maar deze collectie zou daar wel eens verandering in kunnen brengen."

Album der Woche: "Da die Musik in den Videos viele Menschen ansprechen soll, findet man keine sehr ausgefallenen Werke auf dem Programm. Ein Concerto grosso von Corelli und das Konzert "La notte" von Vivaldi zählen zu vielfach eingespielten Barock-Highlights. Mit einer Sonate für zwei Violinen von Vivaldi, einer Sinfonia von Albinoni und einem "Concerto a quattro" von Galuppi sind aber auch Stücke vertreten, denen man nicht ständig begegnet."